De Trump-handelsschok die (nog) niet kwam
Waar vroeger één uniform tarief gold voor alle leden van de Wereldhandelsorganisatie (WTO), hanteert Washington nu een ingewikkelde lappendeken van tarieven per land en per product. Daarmee is het non-discriminatiebeginsel van de WTO, ooit het fundament van gelijke behandeling, ingeruild voor maatwerk, deals en dreigementen. De VS zijn niet langer de hoeder van de multilaterale vrijhandel, maar een speler die tarieven inzet als geopolitiek instrument.
Het CPB heeft verschillende studies gedaan naar de verwachte korte- en langetermijneffecten van deze tarieven. De meest recente studie is van begin mei dit jaar. Op korte termijn worden nog nauwelijks effecten zichtbaar, omdat het tijd kost om import te vervangen door binnenlandse productie. Wat het model slechts deels meeneemt, maar waarvan we wél effecten verwachten, zijn sluiproutes: Chinese producten die via landen als Vietnam alsnog naar de VS worden geëxporteerd. Daardoor vallen de eerste effecten van handelstarieven op de internationale handel kleiner uit. Op langere termijn voorspelt ons handelsmodel echter dat Amerikaans protectionisme de handel aanzienlijk zal afremmen: met minder export naar de VS, minder import vanuit de VS en een verschuiving in handelsstromen naar het best beschikbare alternatief. Wat zien we hiervan terug in de meest recente cijfers uit de Wereldhandelmonitor?
[....]
