De Gasunie casus vanuit het spectrum van Risicohoudingen
De Europese regelgeving (SoS-verordening) was lange tijd gebaseerd op een wereldbeeld waarin gasaanbod ruim, stabiel en betrouwbaar was; sabotage of het langdurig wegvallen van een grote leverancier werd als ondenkbaar beschouwd. De Russische inval in Oekraïne in 2022 heeft gezorgd voor een nieuwe realiteit. Sindsdien is de EU voor 90% afhankelijk van import uit non-EU landen zoals Noorwegen (pijpleidinggas) en de VS (LNG).
Er zit een les in deze plotselinge verschuiving naar een kwetsbaardere situatie voor de levering van gas in de EU. Scenario’s zoals deze die direct voortvloeien uit de toprisico’s volgens World Economic Forum (WEF) – Geoeconomic confrontation en State-based conflict – kunnen niet meer als ondenkbaar of onvoorzien worden beschouwd. De Amerikaanse aanval op Iran en het sluiten van de straat van Hormuz is ook zo een scenario dat de beschikbaarheid en de prijs van energie scherp en zonder waarschuwing doet stijgen over de hele wereld. Alle organisaties die hierdoor verstoring ondervinden moeten met de huidige staat van de wereldorde berekend zijn op dergelijke gebeurtenissen met een grote wereldwijde impact. In veel gevallen zal dit betekenen dat organisaties nog eens kritisch naar hun risicohouding moeten kijken – wanneer externe omstandigheden bijdragen aan een hoger basisrisico kan dat tot gevolg hebben dat een prudentere, ofwel meer risicomijdende, houding aangenomen wordt door organisaties.
[....]
